Drie zaken om niet te vergeten. (Da-ag 2018!)

December 30, 2018

Het is bijna eindejaar. Ik verwacht fijne gasten bij mij thuis. We zijn volop in de weer, mijn lief en ik, om er een fijn feest van te maken.

 

Meestal hol ik mezelf dan voorbij. En vergeet ik te genieten van de avond, van de fijne gesprekken, de vrienden, het haardvuur. Ik wil het dit jaar graag anders doen.

 

Dus ja, ik kocht een nieuw tafelkleed. En goeie koffie. En er zal uiteraard te veel eten zijn. (Want wat als er te weinig eten is? Heibel, reuring, ruzie. Het laatste schaam-hapje dat daar ligt, zowel begeerd als genegeerd. Ik heb daar nachtmerries over.) En ik ben bezorgd of ik een goede gastvrouw zal zijn. Natuurlijk. What else?

 

Maar ik neem nu even rust. En maak de balans op van een troebel jaar. Eén met diepe dalen, dieper dan ooit. En hoge pieken, verwarrend genoeg, ook hoger dan ooit.  

 

Drie zaken om niet te vergeten:

 

“Kijk naar de bergen.”

 

“Van links naar rechts. Volg de lijn met je oog, tussen de pieken en de lucht. Kijk waar er schaduw is, en waar de zon schijnt.”

 

In juni was ik met mijn lief op reis in Sardinië en Italië. We waren aan het Como-meer (Hoi George!), de laatste avond. De reis was tegengevallen voor me. Ik kickte af van antidepressiva. Terwijl ik zwom in de Middelandse zee, haatte ik mezelf. Op het strand dacht ik dat mijn leven nooit goed ging komen. Er was een spiraal in mijn hoofd, die me meesleurde naar donkere krochten. Mijn lijf gaf me kleine elektro-schokjes. Alsof het me wou duidelijk maken dat de toevoer van de gelukspil nodig was. Ik was ellendig. In het paradijs.

 

Tot de laatste avond. Ik zat met mijn lief op een terras, met een pizza met gruyère. Hij dronk zijn bier. Ik vroeg aan hem hoe het kwam dat hij zo rustig was. Hij vertelde hoe hij naar de bergen keek. Ik volgde zijn blik.

 

En eindelijk, na twee weken wroeten en wriemelen, kwam ik tot rust.

 

De bergen vanuit onze kamer.

 

“Zet u neer”

 

In februari begon ik met een cursus mindfulness. Sindsdien mediteer ik regelmatig. Ik zet mij neer en kijk naar wat er passeert: in het echt en in mijn hoofd. Het is mijn ontdekking van 2018 (samen met yoga natuurlijk.)

 

Gedachten, emoties, ervaringen, Ik voel ze opkomen en weer verdwijnen. Ik sta (zit) erbij en ik kijk ernaar. Ik ben er niet één mee. Ze overkomen mij en ze gaan ook weer weg. Ik staak mijn “verkrampte pogingen om vast te houden aan wat niet vast te houden is”. En dan voel ik me lichter. (efkes)

 

Ik vind het moeilijk om hier goed over te schrijven. Vooral omdat Tom Hannes, van “Een kleine meditatiegids” dat al zo goed doet.

 

 

Het is fris boekje. Alleen al de titel en de mooie lay-out. En hij schrijft het met de juiste toon, niet flufferig, niet complex, met milde zelfspot. Onweerstaanbaar. Er staan inzichten in, die me omverblazen. Waar ik nu nog op kauw.

 

Te leen bij mij of bij de bib.

 

“If you just let it go, it will come back to you” zingen Courtney Barnett en Kurt Vile.

 

Klik/Kick op “Bericht publiceren”

 

Deze blog, de start. Na veel denken en dromen over schrijven, eindelijk schrijven. Ein-de-lijk. Nie normaal hoezeer ik dat heb uitgesteld. En nie normaal hoe ik elke post opnieuw uitstel. Dat ook.

 

Maar man, het doet deugd. Dat nadenken, wroeten, zinnen juist krijgen, foto’s zoeken. Een eigen wereld creëren. Vertellen wat ik wil vertellen. En dan de klik op de knop: bericht publiceren.

 

En wat me nog het meeste verraste: je reactie lezen en horen. Dus dank je wel voor je tips, je aanmoediging, je complimentje. Dank je wel om jouw ervaring met me te delen. Ik had dat niet verwacht. Dat voelt als blote voeten in pantoffels van Giesswein, in de winter, op een niet-geïsoleerde vloer.

 

(Oh, en sorry als je me aanspreekt in het echte leven over de blog. En dat ik dan wat onder-enthousiast reageer. Ik vind dat eigenlijk zeer leuk, maar ik word er nogal verlegen van…)

 

Dikke merci xxx

 

Wat ik jou wens in 2019?

 

Wel, wat je maar wil. Wat wil je graag? Waar wil je naartoe? Wat zou jouw kick zijn? Let me know. Dan moedig ik je aan.

 

En ik wens ook dat je nu al kan blij zijn. Met wat er is. Dus zet u neer en kijk ernaar :)

 

En een fijn feest, natuurlijk, dat ook. Met genoeg eten. En genoeg goeie gesprekken, waar je je aan kan warmen. Zoals blote voeten aan Giesswein-pantoffels.

 

Liefs,

Je uitsteller

Please reload

Laatste nieuwe posts

June 26, 2019

Please reload

Archive

Please reload

Tags

Please reload